محمد دهدار

14

رساله علامه بزرگوار محمد دهدار در قضا و قدر (فارسى) (تعليقات حسن حسن زاده آملى)

و چون وجود يافت و نام چهار ، براى آن معين شده حالا استعدادات و اقتضائات از ذات او ظاهر مىشود كه همه متفرع بر وجود شيئيت او است پس در اين صورت انقسام به متساويين ، و ضعف اثنين بودن ، و ثلثين سته بودن ، و نصف ثمانيه و ثلث اثنى عشر بودن ، و نسب و لوازم بسيار متفرع بر شيئيت او مىشود و از حق سبحانه فعلى كه شده همين ايجاد چهار است و به عين ايجاد او جميع خصوصياتش موجود شده و چهاريت است كه اين نسبت و اقتضاءات به عين وجود و شيئيت خود دارد پس چهار با لوازم و نسب به يك فرد ايجاد كه آن ايجاد چهار باشد ، موجود شده و فعل حق است و اين نسب و اين اضافات همه لوازم چهار بوده است كه چهارى است كه چنين است نه آن كه بعد از آن كه چهار موجود شد ، صفت انقسام به متساويين باز به ايجاد ديگر عارض او شد از فاعل كه اگر چنين بودى پس چهار ، من حيث الذات منقسم به متساويين نبودى و حال آن كه انقسام به متساويين كه عبارت از زوجيت است ذاتى چهار است و چهار به كلمه موجود به ايجاب واجب والله اعلم .